Eerder deze week viel mijn oog op een tweet van VLC collega Paul Baan: “Met al die online mogelijkheden weet iedereen aan te wijzen waar staat hoe het moet. Maar wie DOET het dan vervolgens daadwerkelijk?”. Een terechte constatering. Alle “social media experts” rollen over elkaar heen met Retweets, Likes en Diggs en aan het einde van het verhaal zijn er vooral heel veel lurkers en slechts een klein groepje die actief meedoet.

Daarom is het leuk om af en toe vanuit de crowd een grappig experiment te zien. Iemand die denkt “waar gaat het allemaal over” en de proef op de som neemt. Zo deed een Engelse meneer de volgende oproep: “According to LinkedIn, I now have over 2 million professionals in my network. As a matter of interest, could I ask all who see this message to add a simple comment eg ‘seen’, and let’s see how many people in my network respond. A test of the power of LinkedIn”. Het resultaat: binnen 6 dagen reacties van bijna 19.000 mensen.  Dat is nog geen 1 % van zijn LinkedIn netwerk. Dit valt op verschillende manieren te beoordelen: wat een slecht systeem, dat je maar 1 % bereik hebt. Het mooie is wel dat deze meneer in mijn LinkedIn een 3rd degree contact is. Ik ken hem dus helemaal niet persoonlijk. 

Of: even vertalen naar mijn eigen situatie. De afgelopen jaren heb ik flink geinvesteerd in mijn LinkedIn netwerk, resulterend in een bereik van ruim 10 miljoen professionals. 1 % daarvan: 100.000 mensen die een oproep van mij onder ogen krijgen, zonder ogenschijnlijke inspanning. Gratis kennis binnen handbereik, en de “six degrees of separation” doeltreffend in actie. Oftewel een fantastisch medium.

De man die deze oproep deed heeft als beroep “Editor at Minerals Engineering”.  Hij is geen social media expert, maar heeft inmiddels wel een reputatie opgebouwd als iemand die het verschil kan maken, gewoon met een simpel testje.

Dus, aan iedere kenniswerker de oproep: zorg ervoor dat je het niveau van lurker ontstijgt, en benut je sociale netwerk ten volle. Iedereen heeft het namelijk in zich om “social media expert” te worden.

Links: tweet van Paul Baan, tweet van Olaf Molenaar, Wikipedia artikel over six degrees. Wat is een lurker ? De oproep van Barry Wills

Een van de basisideeën van Enterprise Information Management is dat organisaties tegenwoordig transparanter zijn dan vroeger. De voornaamste consequentie hiervan is dat goede ideeën sneller hun weg hebben gevonden buiten de grenzen van de eigen organisatie.

Bij seminars en congressen vraag ik nog wel eens wie van de aanwezigen meent te werken voor een organisatie die een specifiek concept heeft dat niet binnen een half jaar door een concurrent te kopiëren is. Alleen organisaties met een zeer specifieke (vaak publieke) taak rondom fysieke infrastructuur (bijvoorbeeld rails) steken dan nog hun hand op.

Het boek The Naked Corporation van Don Tapscott en David Ticoll geeft aardige inzichten over deze toenemende transparantie van organisaties. Zij gaan met name in op de vraag waarom het goed is deze transparantie te omarmen in plaats van zo lang mogelijk te bestrijden. Een recent voorbeeld van een familielid maakte maar weer eens duidelijk hoe die transparantie impact heeft op het functioneren van organisaties.

Sociale netwerken spelen een belangrijke rol in het dagelijks leven van de informatiewerker, en maken daarmee nadrukkelijk hun opmars binnen de muren van de corporate firewall. Ook daarmee wordt de organisatie een stuk transparanter, ineens is voor de buitenwereld te vinden wie welke positie bekleedt. Het voorbeeld van mijn zwager maakt dit “pijnlijk” duidelijk.

Mijn zwager was bezig met een bedrijfsfusie. Daarbij hoorde het wijzigen van de tenaamstelling op contracten met een telecomprovider. Telefonisch waren toezeggingen gedaan over het beperkt in rekening brengen van kosten hiervoor. Toen de administratieve mallemolen aan de slag ging, werden echter wel alle kosten doorbelast. En dan wordt het lastig. De servicemedewerkers hebben vaak strikte regels om zich te houden aan procedures, en telefonische toezeggingen blijken dan weinig waard. Het werd mijn zwager al snel duidelijk dat de officiële weg lang en moeizaam zou worden.

Nou is hij een creatief type en niet voor één gat te vangen. Hij ging daarom op zoek naar de persoon die namens de telecomprovider kennelijk als enige tekeningsbevoegd was en daarom met naam en handtekening onder ieder officieel schrijven stond. Gezien het luttele bedrag waarover dit meningsverschil bestond, zou je niet verwachten dat deze directeur zich er daadwerkelijk ooit mee bemoeid zou hebben, maar zijn naam stond wel onder alle uitgaande post.

Mijn zwager zocht de betreffende hooggeplaatste meneer op LinkedIn, en deed een vriendelijk doch standaard verzoek om te connecten. Binnen een dag werd dat verzoek gehonoreerd (sommige mensen accepteren kennelijk sneller dan anderen). Daarmee beschikte mijn zwager over het directe E-mailadres van deze persoon. Wat volgde was een mail waarin mijn zwager even haarfijn uitlegde hoe hij dacht over de gang van zaken en dat hij wenste dat dit meningsverschil snel en volgens eerdere afspraken opgelost zou worden.

Binnen een week was de hele zaak opgelost, geheel conform de eerdere afspraken die er lagen.

Mijn zwager had de door LinkedIn geboden transparantie van de telecomprovider gebruikt om zijn eigen escalatiekanaal te creëren. En dat was nodig, want probeer tegenwoordig maar eens via de reguliere servicedesk-medewerker om de directeur te mogen spreken.

De transparantie van bedrijven neemt alleen maar toe, ook door sociale netwerken. Informatie proberen intern te houden is niet de oplossing. Zorg dat beschikbare informatie slimmer (optimaal) wordt benut, dan maak je het verschil.