Inmiddels heb ik het EIM Maturity Model al op de nodige plekken besproken en gepresenteerd, en iedere keer valt me op hoe makkelijk dit model het onderwerp informatie management inzichtelijk maakt. Het model biedt handvatten om de discussie te concentreren op die gebieden waar het rendement van informatie daadwerkelijk winst kan opleveren. Winst in de vorm van een verbeterde concurrentiepositie, winst in efficiënter werken, etc. Bij de besprekingen komt ook het fundamentele belang van het juist inschatten van het ambitieniveau aan de orde.
EIM Maturity Model
Ik vergelijk dit graag met voetballers in een team. Met name verdedigers kunnen vooraf geïnstrueerd worden hoe te anticiperen op acties van de aanvallers van de tegenpartij. Er kan getraind worden op patronen, op te hanteren regels als bepaalde situaties zich voordoen. Voor aanvallers geldt een ander principe. Er zijn absoluut aanvalspatronen te leren, maar uiteindelijk is het vaak die spontane geniale ingeving van de aanvaller die de verdediging het nakijken geeft.
Precies dit verschil is het verschil tussen de niveaus achieve (verdedigers, focussend op foutminimalisatie en snel doorzien) en outsmart (het boven vaste patronen durven uitstijgen op basis van opgedane kennis gecombineerd met creativiteit).
Juist in het outsmart level komen de invalshoeken van sociaal psychologen als Malcolm Gladwell en onze eigen Ap Dijksterhuis om de hoek kijken. In de achieve fase kunnen we veel meer vertrouwen op vanuit IT-perspectief veilige (want herkenbare) aanpakken op basis van Business Process Management en Operational Business Intelligence.
Daarmee is meteen duidelijk dat het verkeerd zetten van de ambitieniveaus killing is voor een organisatie. Prop de creatieve geesten in een uitgekauwd proces, en ze zullen afsterven. Laat de operationele uitvoerders verantwoordelijk zijn voor innovatie en strategie, en de organisatie zal spoedig achterlopen op de concurrentie.
Op deze blog zal meer aandacht besteed gaan worden aan het EIM Maturity Model. Specifieke vragen? Shoot!
Tags: Ap Dijksterhuis, Business Process Management, enterprise information management, Malcolm Gladwell, maturity model, Operational Business Intelligence
Hi Hans, dat is precies wat het model doet! Eigenlijk doet het model de volgende zaken, stapsgewijs:
1. Definieer onderscheidende informatiedomeinen en -processen
2. Definieer het juiste ambitieniveau per informatiedomein. (Bijv.: is het informatiedomein een dissatisfier, dan is RUN vaak voldoende. Gaat het om kostenbesparingen en efficiency, dan is ACHIEVE het juiste niveau. Gaat het om het maken van concurrentieel verschil, dan gaat het om OUTSMART)
3. Definieer het actuele niveau
4. Bepaal de gap en de manier waarop dit gat gedicht kan worden,
“Daarmee is meteen duidelijk dat het verkeerd zetten van de ambitieniveaus killing is voor een organisatie”.
Is dat wat dit model doet? Het helpt een organisatie dus bij het zetten van de juiste ambitieniveaus op verschillende aspecten van informatie management. Doet het nog meer? Hoe moet het model precies gelezen / toegepast worden?
Alvast dank!